Lato a... wciąż pogoda doprowadza mnie do szalu, wciąż nie powstala żadna praca, ani marny skrawek papieru nie zostal laskawie potraktowany grafitem, tuszem czy farbą jaką, żaden kawalek drewna nie poczul na sobie mojej ręki. Co ja tu wlaściwie robię?

Chyba przechodzę coś, co dotyka panów w moim wieku, tak że kupują sportowe auta albo motocykle i ostatkiem sil chcą wskrzesić ducha mlodości... różnica polega jednak na tym, że ja niczego nie kupie i nie dla tego że mnie (tylko) na to nie stać ale ów kryzys objawia się u mnie zanikiem resztek sympatii dla plci przeciwnej. Mam chyba jakiś żal czy uraz z mlodości i calkowity brak dobrych wspomnień co w powiązaniu z niekorzystnymi warunkami pogodowymi przygnębia mnie "śmiertelnie"

Zbliża się termin wymuszonego urlopu, dyrekcja fabryki uznala że najlepiej zamknąć na 2 tygodnie niż męczyć się z niepelnymi obsadami... a jak ludzie zaplanują sobie czas wolny - po prostu ktoś to olewa. Fundusz socjalny nie chce slyszeć o zwracaniu za wczasy a premia roczna zostala wstrzymana, więc kolejny rok w domu, cóż... uczyć się trzeba bylo - ktoś powie...